Omdat ik aan het einde van vakanties altijd zo vrolijk ben

John Dowland - 1610

In Darkness let me dwell
In darkness let me dwell; the ground shall sorrow be.
The roof despair, to bar all cheerful light from me.
The walls of marble black, that moist'ned still shall weep.
My music, hellish jarring sounds, to banish friendly sleep.
Thus, wedded to my woes, and bedded in my tomb.
O let me dying live, till death doth come, till death doth come.

(no subject)

Misschien laat het leven zich ook wel goed vergelijken met een kolkende massa van waaruit een eenzame stem opstijgt, is je hoofd net als een kopje lauw water waar je zo veel mogelijk suikerklontjes in probeert te roeren, zijn er alleen de clichés waarin we ons eindeloos proberen uit te drukken.

(no subject)

You gotta keep your head screwed on correctly,
don't let that demon get to you.
You gotta keep your head screwed on correctly,
or you'll become a demon too.

Annette #8

Geest van de dachter

dacht gedachten, gedachten gedacht
dacht, dag gedachte, dag gedrocht
dacht dood gedrocht, dacht doch
dacht dag dood, dag gedachten

drang dacht, drankgedachte
dacht drank, dacht drink drink
dronk dag, dronk daags, dronken
dacht denk denk, dacht drank dringt

dacht dicht, dacht dicht gedichten
gedachten dichten, dacht licht
licht lacht, dacht lach licht nacht
gedacht gedicht, gedicht bedacht

Snoeien

Snoeien

het denken over zelf is een kluwen
dat onuitpluisbaar pluizig wordt
als het wollen draadje van je
lievelingstrui dat bleef haken
achter een venijnige struik

ook ik heb me opengehaald
zonder het meteen door te hebben
en het heeft zich die in het vlees
een weg naar binnen getrokken

dagen lang zoek ik nu naar die
ene zin die codeert voor waarom
dingen mis met me gaan ik denk

als zelfs melk een streepjescode heeft,
waarom kan de inhoud van mijn hoofd,
het meest waardevolle bezit, niet
op productinformatie worden gescand?

maar zelfs dat zou geen zicht geven op
de rot van slecht gespelde regels logica
waarin mijn gedrag ligt beschreven
onherkenbaar als fijn gesponnen
garen zijn ze verweven tussen mijn
andere hersendradensnaren

want welke complexe chaos er ook
mag heersen in dit gewelf, met zijn
onbevatbare hogesnelheidslijnen
het voelt niet meer high-tech dan
een vissenkom vol koffiedrap
waarin een gouden vis met een doffe
klap steeds zijn kop stoot tegen bot

veel te vaak denkt men dat
gedachten verankerd liggen
in de tijd, dat ze een plek
moeten krijgen, terwijl de
ongrijpbaarheid
meer weg heeft van een aal

Ik vrees dat mijn kop een lijkkist is
dichtgeklapt met mijn vingers ertussen
alleen je gekte beleven verscheurt me pas
wanneer ik weer besef dat jij me mist

aux raus

Gisteravond was ik dus in de melkweg bij het concert van the klaxons. Nu heb ik niet zo veel met hippe muziek, zeker niet als het brits is, maar dit was toch wel gaaf. De 4 wisten aardig sfeer te maken en hun liedjes zijn live in ieder geval veel beter.

Wat veel gaver was, was de voorprogrammaband aux raus. Ik had nog nooit gabberpunk gehoord, maar wat was dit beestachtig beukend goed.